Podsekretarz Stanu w MRPiPS Stanisław Szwed: PIP ma prawo przeprowadzać kontrolę każdego podmiotu podlegającego systemowi inspekcji pracy w Polsce, bez zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli.

Sprawa wzajemnej relacji ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i ustawy o PIP, a także przekonanie decydentów iż Konwencja Nr 81 MOP w Rzeczypospolitej Polskiej bezwzględnie obowiązuje i nie może być mowy o jej uznaniowym stosowaniu – stanowi jeden z głównych obszarów działalności naszego Stowarzyszenia od pięciu (!) lat. Wydawało się, że – co prawda z ogromnym oporem materyi – sprawę udało się już wyjaśnić,  ale ostatnio odnotowujemy coś w rodzaju déjà vu,  i o rzeczach które nie budzą żadnych wątpliwości znów zaczyna się dyskutować. Dodajmy – w zgoła niespodziewanych miejscach i ze szkodą dla sprawy tj.  nie budzących niepotrzebnych wątpliwości pracodawców, jasnych i klarownych procedur kontrolnych inspektorów pracy.

 

Tematyce tej poświęciliśmy wiele publikacji na naszej stronie internetowej www.siprp.pl, (których z powodu braku miejsca nie przywołujemy) np. artykuł z 10.05.2012r. – http://www.siprp.pl/podmiotowy-zakres-stosowania-konwencji-nr-81-mop-dotyczacej-inspekcji-pracy-w-przemysle-i-handlu-w-opinii-ministra-pracy-i-polityki-spolecznej/

 

Z uzasadnioną satysfakcją przyjęliśmy także zmianę przez byłego Głównego Inspektora Pracy  p. Iwonę Hickiewicz feralnej interpretacji  ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stosowanej w PIP na podstawie pisma wydanego przez wcześniej sprawującego funkcję głównego inspektora pracy p. Tadeusza Jana Zająca.

 

Pozwalamy sobie niniejszym przedstawić wyjaśniającą przedmiotowe zagadnienie na nowo,  w dokładnie w taki sam, nie budzący najmniejszych wątpliwości sposób odpowiedź (z dnia 31.03.2017 r.) na interpelację skierowaną przez posła Józefa Brynkusa do Prezesa Rady Ministrów, której udzielił Podsekretarz Stanu Stanisław Szwed.

Interpelacja nr 10792 do prezesa Rady Ministrów w sprawie podmiotowego zakresu stosowania Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 81 dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu przyjętej w Genewie 11 lipca 1947 r.

 

Zgłaszający: Józef Brynkus

Data wpływu: 03-03-2017

 

Szanowna Pani Premier!

 

Z dniem 9 marca 2009 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wprowadzona ustawą z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 18, poz. 97), która wprowadziła szereg ograniczeń w zakresie kontroli działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę. W ustawie tej określono jednak, że ograniczenia te nie mają zastosowania, gdy ratyfikowane umowy międzynarodowe stanowią inaczej. Taką umową ratyfikowaną przez Rzeczpospolitą Polską jest Konwencja Międzynarodowej Organizacji Pracy Nr 81 dotycząca inspekcji pracy w przemyśle i handlu przyjęta w Genewie 11 lipca 1947 r. (Dz. U. 1997 r. Nr 72, poz. 450), a zapisy odmiennie regulujące te zagadnienia zawarto m.in. w art. 12 i 16 ww. konwencji.

W piśmiennictwie pojawiły się odmienne stanowiska, co do zakresu podmiotowego, którego dotyczy przedmiotowa konwencja, rozbieżności dotyczą przedsiębiorców działających w zakresie szeroko rozumianych usług. Art. 26 tej konwencji stanowi, że ˝W każdym przypadku, w którym nie jest pewne, czy postanowienia niniejszej konwencji mają zastosowanie do jakiegoś zakładu, jego części, działu lub miejsca pracy, właściwa władza powinna rozstrzygnąć dany problem˝.

W związku z powyższym, uprzejmie proszę o odpowiedź na pytania:

  1. Czy aktualnymi są stanowiska Prezesa Rady Ministrów zawarte w pismach (znak DSPA-140-23(4)/10) z daty 29 kwietnia 2010 r. (do druku sejmowego nr 2739 VI kadencji Sejmu), (DKRM-140-253(3)/14) z daty 6 marca 2015 (do druku sejmowego nr 3002 – VII kadencji Sejmu)?
  2. Czy w aktualnym stanie prawnym, postanowienia ww. konwencji Nr 81 MOP znajdują zastosowanie do kontroli wszystkich podmiotów podlegających polskiemu systemowi inspekcji pracy?
  3. Kogo należy rozumieć przez zwrot „właściwa władza” występujący w art. 26 przedmiotowej konwencji, a także w jakiej formie powinno nastąpić rozstrzygnięcie, o którym mowa w tym przepisie?
  4. Czy w aktualnym stanie prawnym postanowienia ww. konwencji MOP nr 81 dotyczą także inspekcji pracy wykonywanej u przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze usług pozahandlowych?

Z wyrazami szacunku

dr hab. prof. UP Józef Brynkus

Poseł RP

– – – – –

Odpowiedź na interpelację nr 10792 w sprawie podmiotowego zakresu stosowania Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 81 dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu przyjętej w Genewie 11 lipca 1947 r.

 

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisław Szwed

Warszawa, 31-03-2017

 

„W odpowiedzi na interpelację Pana Posła Józefa Brynkusa w sprawie podmiotowego zakresu stosowania Konwencji nr 81 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu, przyjętej w Genewie 11 lipca 1947 r. (interpelacja nr 10792), przekazaną przy piśmie z dnia 15 marca 2017 r. znak: K8INT10792 – przedstawiam następujące wyjaśnienia.

 

Uprzejmie informuję, że w sprawie relacji przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (USDG) do Konwencji nr 81 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej inspekcji pracy w przemyśle i handlu i uprawnień Państwowej Inspekcji Pracy (PIP) z niej wynikających zasięgnąłem opinii w Ministerstwie Rozwoju. Z przekazanej odpowiedzi wynika, że opinia w tym zakresie, przedstawiona w Stanowiskach Rządu do projektu ustawy o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz ustawy o Państwowej Straży Pożarnej (druk 2739) – DSPA-140-23(4)/10 oraz do projektu ustawy o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (druk nr 3002) – DKRM-140-253(3)/14, pozostaje aktualna.

 

W obecnym stanie prawnym Państwowa Inspekcja Pracy korzysta z wyłączeń obowiązków określonych w przepisach: art. 79, art. 80, art. 82 oraz art. 83 USDG. Przepisy te odwołują się do ratyfikowanych umów międzynarodowych, które mają pierwszeństwo w stosowaniu. Taką ratyfikowaną umową międzynarodową jest Konwencja nr 81 MOP, której postanowienia realizowane są przez wyznaczoną do tego celu w prawie polskim PIP.

 

Zgodnie z art. 12 Konwencji nr 81 MOP inspektorzy pracy są upoważnieni do „swobodnego wstępu, bez uprzedniego zawiadomienia, o każdej porze dnia i nocy, do każdego zakładu pracy podlegającego inspekcji”. W związku z tymi postanowieniami, w USDG uregulowana została możliwość wszczęcia kontroli przez PIP:

1) bez zawiadomienia kontrolowanego przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli,

2) pod ewentualną nieobecność kontrolowanego,

3) bez ograniczeń związanych z już trwającą kontrolą przedsiębiorcy przez inny organ kontroli oraz

4) niezależnie od wyznaczonych przez ustawę SDG limitów czasu trwania kontroli.

 

Pozostałe przepisy rozdziału 5 USDG, takie jak: okazanie legitymacji służbowej, doręczenie upoważnienia, okazanie przez przedsiębiorcę książki kontroli i wpis organu do książki kontroli, dotyczą standardów przeprowadzania kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, stosowanych przez wszystkie organy kontroli, w tym organy kontroli PIP. Stosowanie tych standardów zapewnia uporządkowanie procedur kontrolnych i sprzyja przestrzeganiu praworządności, przez co zwiększa poczucie bezpieczeństwa prawnego kontrolowanych przedsiębiorców.

 

Odnosząc się do pytania czy postanowienia ww. Konwencji nr 81 MOP znajdują zastosowanie do kontroli wszystkich podmiotów podlegających polskiemu systemowi inspekcji pracy uprzejmie informuję, że z ww. Stanowiska Rządu wynika, iż w Polsce przyjęto powszechne stosowanie kontroli i nadzoru inspekcji pracy w stosunku do wszystkich pracodawców, a także w stosunku do innych podmiotów, na rzecz których jest świadczona praca przez osoby fizyczne (art. 13 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy – Dz. U.  z 2015 r. poz. 640, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem zakresem działania inspekcji pracy objęto wszystkich pracodawców – a w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz kontroli legalności zatrudnienia także niebędących pracodawcami przedsiębiorców i inne jednostki organizacyjne – na rzecz których jest świadczona praca przez osoby fizyczne, w tym przez osoby wykonujące na własny rachunek działalność gospodarczą, bez względu na podstawę świadczenia tej pracy. W tym zakresie istotne jest upoważnienie zawarte w art. 26 Konwencji Nr 81 MOP, wskazujące, że w każdym przypadku, gdy nie ma pewności czy postanowienia Konwencji mają zastosowanie do jakiegoś zakładu, jego części, działu lub miejsca pracy, właściwa władza powinna rozstrzygnąć dany problem. Zagadnienie to zostało przez polskiego ustawodawcę rozstrzygnięte w ten sposób, że zakresem działania inspekcji pracy objęto wszystkich pracodawców, przesądzając tym samym, że postanowienia Konwencji Nr 81 MOP znajdują zastosowanie do tych wszystkich podmiotów, które podlegają polskiemu systemowi inspekcji pracy.

 

Odnosząc się do pytania kogo należy rozumieć przez zwrot „właściwa władza” występujący w art. 26 przedmiotowej Konwencji – pragnę wyjaśnić, że Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie jest  organem właściwym w rozumieniu art. 26 Konwencji nr 81 do rozstrzygania wątpliwości, do których rodzajów działalności bądź zakładów mają zastosowanie postanowienia Konwencji, gdyż Państwowa Inspekcja Pracy nie jest podporządkowana ministrowi właściwemu do spraw pracy. W myśl bowiem art. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy – organ ten podlega Sejmowi, a nadzór nad nim sprawuje Rada Ochrony Pracy.”

 

do pobrania:

 

interpelacja – http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/InterpelacjaTresc.xsp?key=47EF4BFB

 

odpowiedź – http://www.sejm.gov.pl/Sejm8.nsf/InterpelacjaTresc.xsp?key=40260642

 

 


Zmarł Mirosław Feldmann – jedna z osób tworzących historię współczesnej Państwowej Inspekcji Pracy.

Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość, że w dniu 14 kwietnia 2017 r. zmarł

 

dr MIROSŁAW FELDMANN

 

długoletni Okręgowy Inspektor Pracy w Poznaniu

były zastępca Głównego Inspektora Pracy

wykładowca akademicki

 

Msza św. żałobna zostanie odprawiona w czwartek, 20 kwietnia 2017 r., o godz.13.30 w kościele pw. Chrystusa Dobrego Pasterza, przy ul. Nowina w Poznaniu. Pogrzeb odbędzie się po mszy św. na cmentarzu  parafialnym w Poznaniu przy ul. Nowina.

 

Był absolwentem Wydziału Prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przez całe życie zawodowe – od 1964 – roku związany z inspekcją pracy, od utworzenia Państwowej Inspekcji Pracy aż do przejścia na emeryturę był Okręgowym Inspektorem Pracy w Poznaniu. pełnił również funkcję zastępcy Głównego Inspektora Pracy, szczególnie angażując się w reformowanie funkcjonowania urzędu.

 

W trakcie pracy zawodowej obronił pracę doktorską z zakresu prawa pracy (1976r.). Przez wiele lat był wykładowcą w Szkole Inspekcji Pracy we Wrocławiu, członkiem Rady Ochrony Pracy, a od 2000 roku wykładowcą prawa pracy w Uniwersytetach: Poznańskim i Szczecińskim oraz w wielu wyższych szkołach niepublicznych.

 

Autor licznych publikacji krajowych i zagranicznych o tematyce inspekcyjnej, licznych referatów na sympozja i konferencje naukowe. Pozycje książkowe to:

  • „Kodeks pracy – ustawy związkowe i przepisy wykonawcze” z autorskim komentarzem, – 1996 r.
  • „Związkowe prawo pracy” – opracowanie wspólne z prof. zw. dr hab. Zdzisławem Niedbałą ,
  • „Prawo Pracy – zarys wykładu” – opracowanie, jak wyżej -1999 r.
  • „Metodyka działań inspektora pracy” –  praca zbiorowa – 1996 r.

Odznaczony został orderami i odznaczeniami państwowymi i regionalnymi.


ŚWIĘTA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO’ 2017.

 

Wszystkim członkom oraz sympatykom Stowarzyszenia Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej, kierownictwu i pracownikom Państwowej Inspekcji Pracy – życzymy zdrowych, radosnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Obyśmy zostali dotknięci dłonią Zmartwychwstałego, doświadczyli Jego bliskości i mocy, aby nie było w nas lęku i małoduszności. Cieszmy się i radujmy. Zmartwychwstał Pan! Alleluja!


Wniosek Ministra Stanisława Szweda o wyrażenie przez SIPRP opinii do projektu „rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wzorów dokumentów dotyczących agencji zatrudnienia”.

Pan Stanisław Szwed – sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 14.03.2017 r. zwrócił się do liderów dziewięciu imiennie wskazanych podmiotów: Prezesa Krajowej Izby Gospodarczej, Prezesa Ogólnopolskiej Federacji Organizacji Pozarządowych, Prezesa Związku Powiatów Polskich, Przewodniczącego Rady Działalności Pożytku Publicznego, Prezesa Zarządu Związku Byłych Pracowników PGR, Prezesa Stowarzyszenia Interwencji Prawnej, Prezesa Związku Pracodawców Mediów Publicznych, Prezesa Związku Przedsiębiorców i Pracodawców oraz Prezesa Zarządu Stowarzyszenia Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej – z prośbą o wyrażenie opinii  w zakresie projektu (z dnia 6.03.2017 r.) „rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie (wzorów dokumentów dotyczących) agencji zatrudnienia”. ( PDF – pisma Ministra Stanisława Szweda )

 

 

Jest to dla naszego Stowarzyszenia na tej krótkiej liście organizacji obywatelskich pro bono ogromny zaszczyt i niewątpliwe kolejne wyróżnienie.

 

Informujemy, że nadsyłane opinie naszych członków, a także czytelników strony www.siprp.pl (za które serdecznie dziękujemy) tak, jak to jest za każdym razem zostaną wzięte pod uwagę przy zajmowaniu stanowiska przez Zarząd SIPRP.

 

Opinia naszego Stowarzyszenia w zakresie ww. projektu po jej sporządzeniu zostanie przesłana do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

 

do pobrania:

 

 

projekt rozporządzenia – http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//525/12296300/12421058/12421059/dokument279540.pdf

 

uzasadnienie – http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//525/12296300/12421058/12421059/dokument279541.pdf

 

link do pisma przewodniego na RCL  http://legislacja.rcl.gov.pl/docs//525/12296300/12421058/12421060/dokument279544.docx

 

 


Informacja o petycji w sprawie nowelizacji art. 44 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.

Informujemy, że Pan Marek Waleśkiewicz – Dyrektor Departamentu Dialogu i Partnerstwa Społecznego w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w zgodzie z postanowieniami art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11.07.2014 r. o Petycjach przekazał do Głównego Inspektoratu Pracy obywatelską petycję (dane autora zostały zanonimizowane, odczytać można jednak, iż petycja pochodzi z miasta Łódź)  z dnia 6.02.2017 r.  – w sprawie nowelizacji art. 44 ustawy o PIP. W petycji proponuje się rozważenie zmiany art. 44 ustawy z dnia 13.04.2007r. o Państwowej Inspekcji Pracy poprzez dodanie ust. 2a o treści „ Pracownicy, o których mowa w ust. 1 są zobowiązani do złożenia Okręgowemu Inspektorowi Pracy każdorazowo pisemnej informacji o prowadzonej przez osoby najbliższe w rozumieniu art. 115 11 k.k. działalności gospodarczej , której przedmiot pokrywa się z zakresem działalności kontrolnej prowadzonej przez tych pracowników”.

 

 

Tak, jak to się dzieje w przypadku każdej petycji, zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 1 ww. ustawy jej skan został zamieszczony w zakładce „Petycje” w biuletynie informacji publicznej na stronie internetowej Państwowej Inspekcji Pracy i jest dostępny pod pozycją „Petycja nr 1 z 17.01.2017 r.”  Po rozpatrzeniu petycji wnioskodawca otrzyma pisemną odpowiedź, której należy udzielić wnoszącemu petycję co do zasady w ciągu 3 miesięcy od dnia jej wpływu do organu.

 

 

Z treści przedmiotowej petycji wynika, że  celem wnioskodawcy jest spowodowanie większej transparentności w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez osoby najbliższe inspektorom pracy, o ile ma ona związek z działalnością kontrolną inspektorów pracy, bo zbieżność przedmiotu kontroli z działalnością gospodarczą członka rodziny inspektora pracy może prowadzić do konfliktu interesów, jak również podejrzenia o stronniczość lub interesowność.

 

 

Oczywiście można zgadzać się lub nie z rozwiązaniami proponowanymi przez autora petycji. Niewątpliwie, proponowane rozwiązanie jest oględnie rzecz ujmując wysoce kontrowersyjne. Opinia Biura Analiz Sejmowych w tej kwestii jest dość jednoznaczna. Co zresztą nie znaczy, że problem nie istniał/(je?), i że nie próbowano go jakoś zdefiniować i rozwiązać. Zainteresowani mogą zapoznać się z publikacją na ten temat z 2009 r. (link na końcu artykułu).

 

 

Na marginesie nadmieniamy, że petycja ta trafiła także do sejmowej Komisji ds. Petycji (została zarejestrowana pod sygn. BKSP-145-190/17 ) i czeka na rozpatrzenie przez Komisję przy pozytywnej opinii Biura Analiz Sejmowych z dnia 28.03.2017 r.

 

 

Piszemy o tej petycji dlatego, a może przede wszystkim dlatego, iż jest to najprawdopodobniej pierwszy przypadek petycji przesłanej do Państwowej Inspekcji Pracy. Na jej przykładzie muszą więc być „przetrenowane” przez tę instytucję wszystkie określone przez prawo procedury. A przecież obywatelskie petycje kierowane do różnych organów w rozwiniętych społeczeństwach obywatelskich są ważną i trudną do przecenienia drogą dialogu obywateli z instytucjami państwa oraz swego rodzaju nadzoru obywateli nad działalnością tych instytucji.

 

 

Dalszemu przebiegowi sprawy oczywiście będziemy się przyglądać i poinformujemy o zajętych przez wymienione wyżej organy stanowiskach.

 

do pobrania:

 

Petycja w BIP PIP – http://www.bip.pip.gov.pl/pl/bip/petycje

 

Petycja na stronie PIP  http://www.bip.pip.gov.pl/pl/bip/petycje/px_petycja_01_2017.pdf

 

Petycja w Sejmie – http://orka.sejm.gov.pl/petycje.nsf/dok?OpenAgent&145-190-17

 

opinia BAS – http://orka.sejm.gov.pl/petycje.nsf/nazwa/190/$file/190.pdf

 

 

http://www.mpolska24.pl/post/1530/krewni-inspektorow-pip-szkola-pracownikow-firm-aby-te-mogly-uniknac-placenia-kar


Może powoli się wyjaśni…(2). Kolejna interpelacja w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki płacy minimalnej.

Kontynuując cykl publikacji dotyczących aktualnie najbardziej chyba „gorącego tematu” szeroko rozumianej ochrony pracy w Polsce – powalamy sobie przedstawić P.T. Czytelnikom strony internetowej www. siprp.pl  – kolejną interpelację  poselską w sprawie „omijania przez pracodawców godzinowej stawki płacy minimalnej” oraz odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisława Szweda. Poprzednią interpelację w tej sprawie omówiliśmy w publikacji na naszej stronie internetowej z dnia 10 marca 2017 r. ( http://www.siprp.pl/moze-powoli-sie-wyjasni-interpelacja-posla-tomasza-kostusia-do-ministra-rodziny-pracy-i-polityki-spolecznej-w-sprawie-omijania-przez-pracodawcow-godzinowej-stawki-minimalnej/)

 

Sprawa jest wysoce doniosła. W walkę o skuteczną egzekucję obowiązujących od 1 stycznia 2017 r. przepisów wprowadzających godzinową stawkę płacy minimalnej dla osób pracujących na zlecenie czy samozatrudnionych zaangażowany jest – co jest oczywiste – Rząd Rzeczypospolitej. Na szali swój autorytet położył także NSZZ „Solidarność” oraz Państwowa Inspekcja Pracy. Z problemami związanymi z różnymi, nieraz skomplikowanymi stanami faktycznymi mierzy się na co dzień większość inspektorów pracy.

 

Przypominamy, iż według szeroko rozpropagowanych przez media deklaracji głównego inspektora pracy kontrole w tym zakresie będą totalne, a inspektorzy pracy skutecznie zwalczać będą patologie dotyczące omijania przepisów o płacy minimalnej, ze stosowaniem drastycznych środków sankcyjnych włącznie. Przewiduje się przeprowadzenie przez inspektorów pracy w skali roku kilkudziesięciu tysięcy kontroli obejmujących tę problematykę. Ilość kontroli może być zresztą większa, bo co zasady, każda kontrola u pracodawcy korzystającego z pracy zleceniobiorców i osób samozatrudnionych ma obejmować problematykę przestrzegania przepisów o płacy minimalnej.
 

 

Trwa szeroko zakrojona kampania medialna, spoty o stawce 13 zł. emitowane są w najlepszym czasie antenowym przez największe stacje telewizyjne i radiowe. Informacje o przebiegu i wynikach kontroli są na bieżąco publikowane (https://www.pip.gov.pl/pl/f/v/169417/IP-3-2017.pdf – str.8/9). W mediach co rusz pojawiają się też doniesienia o różnych nieprawidłowościach i wątpliwościach. Wzmożoną pracę wykonują również pracownicy merytoryczni PIP, którzy starają się wyjaśnić pytającym wszelkie wątpliwości.

 

Tym cenniejsze są wszelkie oficjalne stanowiska instytucji tworzących prawo, a zatem uprawnionych do jego komentowania i interpretacji. Mamy nadzieję, że z upływem  czasu ukształtuje się jednolita linia interpretacyjna obowiązujących przepisów, praktyka kontrolna organów, ukształtuje się także jednolita linia orzecznicza judykatury.

 

Jesteśmy przekonani, iż powszechnością stosowania prawa i jego skuteczną egzekucją zainteresowane powinny być i są wszystkie strony stosunków pracy najemnej w Polsce.

Interpelacja nr 10470

do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej

w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki płacy minimalnej

Zgłaszający: Krystyna Sibińska, Maria Małgorzata Janyska

Data wpływu: 22-02-2017

1 stycznia 2017 r. wprowadzono godzinową stawkę płacy minimalnej dla osób pracujących na zlecenie czy samozatrudnionych. Pracodawcy nie mogą płacić im mniej niż 13 zł brutto za godzinę pracy. Są jednak tacy, którzy próbują to prawo obchodzić.

 

Pomysłowość oszustów płacących pracownikom poniżej 13 zł za godzinę jest spora. Najbardziej prymitywną techniką jest oszukiwanie na godzinach. Zatrudnieni pracują więcej niż jest to ewidencjonowane. Zdarza się też, że pracownicy pracują całkiem na czarno, albo na pół etatu, a realnie przepracowanych godzin jest znacznie więcej.

 

Są też bardziej „pomysłowe” rozwiązania. Są zgłoszenia od sprzątaczki, której podniesiono stawkę godzinową do minimalnej, ale równocześnie musiała podpisać umowę na dzierżawę odkurzacza. W nieuczciwych firmach ochroniarskich pojawiły się nowe opłaty za korzystanie z wcześniej bezpłatnie udostępnianego sprzętu niezbędnego do pracy lub wypożyczenie munduru oraz kary finansowe za fikcyjne spóźnienia.

W związku z powyższym zwracamy się do Pani minister z następującymi pytaniami:

  1. Czy Ministerstwo ma informację o problemie nieuczciwych pracodawców, którzy nie wprowadzili obowiązującej minimalnej stawki godzinowej ?
  2. Czy Ministerstwo ma pomysł by pracodawcy nie mogli obchodzić wspomnianej minimalnej stawki ?
  3. Czy nie istnieje potrzeba zmiany przepisów, które miałyby w jakikolwiek sposób zwiększyć ochronę prawną pracowników ?

– – –

Odpowiedź na interpelację nr 10470

w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki płacy minimalnej

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisław Szwed

Warszawa, 23-03-2017

W związku z wystąpieniem Pana Marszałka z dnia 6 marca br., znak: K8INT10470, dotyczącym interpelacji skierowanej przez Panią Poseł Krystynę Sibińską i Panią Poseł Marię Małgorzatę Janyską w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki płacy minimalnej, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Ustawa z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1265) z dniem 1 stycznia 2017 r. wprowadziła do istniejącego porządku prawnego gwarancję minimalnej wysokości wynagrodzenia dla określonych umów cywilnoprawnych. Obowiązkiem stosowania minimalnej stawki godzinowej zostały objęte określone umowy zlecenia (art. 734 Kodeksu cywilnego) oraz umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 Kodeksu cywilnego). Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 września 2016 r. w sprawie wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2017 r. (M. P. poz. 934), od dnia 1 stycznia 2017 r. minimalna stawka godzinowa wynosi 13 zł za każdą godzinę wykonanego zlecenia lub świadczonych usług. Coroczny wzrost wysokości minimalnej stawki godzinowej (dla umów cywilnoprawnych) uzależniony będzie od dynamiki wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników.

 

Odnosząc się do poruszonego przez Panie Posłanki problemu wnoszenia opłat przez pracowników za wypożyczenie sprzętu do pracy, pragnę zwrócić uwagę na następujące kwestie. Zgodnie z art. 8a ustawy, w przypadku umów, o których mowa w art. 734 i art. 750 Kodeksu cywilnego wykonywanych przez przyjmującego zlecenie lub świadczącego usługi, wysokość wynagrodzenia powinna być ustalona w umowie w taki sposób, aby wysokość wynagrodzenia za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług nie była niższa niż wysokość minimalnej stawki godzinowej. W przypadku gdy wysokość wynagrodzenia ustalonego w umowie nie zapewnia przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi otrzymania za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług wynagrodzenia w wysokości co najmniej minimalnej stawki godzinowej, przyjmującemu zlecenie lub świadczącemu usługi przysługuje wynagrodzenie w wysokości obliczonej z uwzględnieniem minimalnej stawki godzinowej. Wypłaty wynagrodzenia w wysokości wynikającej z wysokości minimalnej stawki godzinowej dokonuje się w formie pieniężnej. Określona na podstawie przepisów przedmiotowej ustawy wysokość minimalnej stawki godzinowej stanowi kwotę przysługującą zleceniobiorcy za każdą godzinę wykonanego zlecenia lub świadczonych usług, podlegająca opodatkowaniu i składkowaniu, według zasad określonych w powszechnie obowiązujących przepisach, a także ewentualnym potrąceniom.

 

W kontekście prawa cywilnego, należy wskazać, że w celu wykonania zobowiązania, a więc zaspokojenia interesu wierzyciela i zwolnienia się z długu, dłużnik powinien spełnić świadczenie. Jest to równoznaczne z wygaśnięciem zobowiązania. Jednocześnie należy pamiętać, że zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego (art. 3531). Ponadto, w myśl art. 58 Kodeksu cywilnego czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy; nieważna jest także czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

 

Zgodnie z intencją ustawodawcy, celem wprowadzonej regulacji dotyczącej minimalnej stawki godzinowej było zapobieganie ustalaniu wynagrodzenia należnego zleceniobiorcy (świadczącemu usługi) w wysokości niższej niż wynikająca z minimalnej stawki godzinowej oraz sankcjonowanie przypadków niewypłacania wynagrodzenia w tej wysokości. Dla zapewnienia skuteczności wprowadzanych przepisów, w art. 8e ustawy przewidziane zostały sankcje za ich naruszenie. Przedsiębiorca albo osoba działająca w imieniu przedsiębiorcy albo osoba działająca w imieniu innej jednostki organizacyjnej, którzy wypłacają zleceniobiorcy wynagrodzenie za każdą godzinę wykonania zlecenia lub świadczenia usług w wysokości niższej niż obowiązująca wysokość minimalnej stawki godzinowej podlegają karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.

 

Ministerstwo dostrzega problem związany z nieuczciwym postępowaniem niektórych podmiotów w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących minimalnej stawki godzinowej dla określonych umów cywilnoprawnych. Aby zapewnić skuteczną kontrolę wypłacania wynagrodzeń z uwzględnieniem minimalnej stawki godzinowej Państwowa Inspekcji Pracy, jako organ powołany do sprawowania nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, poprzez odpowiednie zmiany w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 640, z późn. zm.) została upoważniona do sprawowania nadzoru nad prawidłowością stosowania przepisów dotyczących zapewnienia minimalnej stawki godzinowej. Inspekcja jest uprawniona do skierowania wystąpienia lub wydania polecenia w sprawie wypłacenia wynagrodzenia w odpowiedniej wysokości. W przypadku popełnienia wykroczenia związanego z wypłacaniem minimalnej stawki godzinowej inspektor pracy będzie oskarżycielem publicznym.

 

Działania mające na celu nieuprawnione pozbawienie wynagrodzenia gwarantowanego ustawą, które powinno być wypłacane w formie pieniężnej, co najmniej raz w miesiącu, powinny zostać ocenione negatywnie. Decyzja o zastosowaniu odpowiedniego środka powinna być podjęta przez organ kontrolny, w oparciu o okoliczności dotyczące konkretnego stanu faktycznego.

 

Z uwagi na fakt, iż wprowadzona regulacja ma istotne znaczenie zarówno społeczne jak i gospodarcze, funkcjonowanie nowych przepisów będzie monitorowane pod względem wpływu na te obszary. Zgodnie z art. 14 ww. ustawy, po upływie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Rada Ministrów przedstawi Sejmowi RP ocenę jej funkcjonowania. Ocena skuteczności zaproponowanych rozwiązań będzie podstawą do stosownego reagowania i podejmowania odpowiednich działań korygujących.

 

Mam nadzieję, że przedstawione wyżej informacje oraz wyjaśnienia zostaną uznane za satysfakcjonujące i wyczerpujące.

– – –

Z zaprezentowanego stanowiska Ministerstwa wynika, że wprowadzenie przez zleceniodawcę (w opisany powyżej sposób) opłat za korzystanie z wcześniej bezpłatnie udostępnianego sprzętu niezbędnego do pracy lub wypożyczenie munduru oraz kary finansowe np. za spóźnieniaprzy wynagrodzeniu ustalonym w umowie zleceniu w wysokości nie mniej niż 13 zł brutto na godzinę, wypłacanym następnie w formie pieniężnej, nie rzadziej niż raz w miesiącu, nie jest co do zasady przez  ww. ustawę zabronione. Wydaje się jednak słusznym założenie, iż każdy tego typu przypadek będzie rozpatrywany przez inspektora pracy indywidualnie, szczególnie w kontekście  art. 58 Kodeksu cywilnego, stanowiącego, iż  czynność prawna sprzeczna z ustawą, albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna,[…] nieważna jest także czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. 

 

Ponownie przychodzi stwierdzić, że praktyka czyli tzw. życie (ale także judykatura) pokaże, jak obowiązujące uregulowania chronić będą zagwarantowaną przez ustawę stawkę godzinową. Na pewno może to być jeden z przyczynków godnych uwzględnienia w planowanej przez MRPiPS modyfikacji czy uszczegółowieniu istniejących przepisów.


Oszukiwanie robotnika polskiego w jego własnym państwie domaga się ingerencji władz. Co na to czynniki miarodajne?

Tak brzmi podtytuł reportażu „Jest jedno takie miasto w Polsce”, zamieszczonego w piśmie „Bunt Młodych” Nr 36, ze stycznia 1933 r., podpisanego inicjałami W.P. Korzystając z okazji, jaką jest zbliżający się jubileusz 100-lecia działalności inspekcji pracy w Polsce zapraszamy czytelników naszej strony internetowej do uważnej lektury tekstu.

 

 

Od 1933 r. minęło wiele czasu, i wszystko się wielokrotnie zmieniło. Nie ma już tak naprawdę miasta z którego pochodzi relacja, nie ma też dzikiego kapitalizmu, traktującego pracownika wyłącznie jako siłę roboczą, konflikty społeczne mają zupełnie inny wymiar i przebieg…   Ale czy na pewno jest to tylko tekst historyczny? Większość sytuacji da się przetransponować do współczesnej rzeczywistości, większość mniej lub bardziej zakamuflowanych sposobów oszukiwania ludzi którzy pracę wykonują – funkcjonuje w najlepsze i obecnie. I w tym znaczeniu jest to tekst uniwersalny: o charakterze ludzkim, o pogoni za zyskiem za wszelką cenę, o rozpaczy najsłabszych…

 
I to samo pytanie, które postawiono w tytule przedstawionego tekstu nadal zadaje sobie codziennie wiele osób. I w różny sposób sobie na nie odpowiada. Czy współcześnie instytucje państwowe i „czynniki miarodajne” zrobiły wszystko co można i co zrobić należało? Czy uda się skutecznie zawalczyć opisywane wówczas, ale obecne i teraz tylko w nieco tylko zmienionej formie patologie w sferze pracy najemnej? To wyzwania z którymi inspektorzy pracy, zarówno współcześni, jak i ci z przeszłości – na co dzień musieliśmy się i musimy nadal się mierzyć. ……


Wniosek Ministra Mariusza Zielenieckiego o wyrażenie przez SIPRP opinii do projektu „ustawy o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych”.

Pan Mariusz Zieleniecki – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia 7.03.2017 r. zwrócił się do sześciu imiennie wskazanych podmiotów: Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, Głównego Inspektora Pracy, Głównego Inspektora Sanitarnego, Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego, Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego oraz Prezesa Zarządu Stowarzyszenia Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej – z prośbą o wyrażenie opinii w zakresie projektu (z dnia 21.02.2017 r.) ustawy o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

 

 

Jest to dla naszego Stowarzyszenia – wszak jedynej na tej krótkiej liście organizacji obywatelskiej pro bono ogromny zaszczyt i niewątpliwe wyróżnienie.  Przed zajęciem stanowiska przez Zarząd SIPRP, tradycyjnie już prosimy o opinie naszych członków,  a także czytelników strony www. siprp.pl. …..


Opinia SIPRP o projekcie ustawy „Prawo przedsiębiorców”.

 

Jak już informowaliśmy we wpisie z 23.02.2017 r., stosownie do § 36 ust. Regulaminu pracy Rady Ministrów, Pan Mariusz Haładyj – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju i Finansów przekazał do Stowarzyszenia Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej m.in. projekt ustawy – Prawo Przedsiębiorców (nr UD195 w wykazie prac RM) – w celu wyrażenia opinii.

 

Akt ten jest szczególnie ważny dla  funkcjonowania Państwowej Inspekcji Pracy – ponieważ zastąpić ma budzącą wiele kontrowersji co do zakresu jej stosowania w działalności kontrolnej PIP ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (uosdg).

 

Sprawa przyjęcia właściwej wykładni relacji ustawy o PIP, uosdg oraz Konwencji NR 81  MOP stanowi jeden z kluczowych  obszarów aktywności Stowarzyszenia Inspektorów Pracy RP – podejmowanej od samego początku istnienia naszego stowarzyszenia.

 

Z uwagi na fakt, że w ramach uzgodnień międzyresortowych projekt ten trafił także do Głównego Inspektora Pracy zwróciliśmy się do szefa urzędu z prośbą o poinformowanie SIPRP (do 3.03.2017 r.) o uwagach jakie zostaną zaprezentowane w ramach uzgodnień międzyresortowych, by w sprawie tak istotnej dla środowiska inspektorów pracy mówić jednym głosem i wesprzeć działanie urzędu. Pan Dariusz Mińkowski – zastępca głównego inspektora pracy, w dniu 7.03.2017 r. poinformował SIPRP drogą mailową, że uwagi takie GIP zgłosi do Ministerstwa Rozwoju w terminie określonym dla podmiotów uczestniczących w uzgodnieniach międzyresortowych.  …..


Może powoli się wyjaśni… Interpelacja Posła Tomasza Kostusia do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki minimalnej.

Poniżej przytaczamy świeżą interpelację  Posła Tomasza Kostusia  oraz odpowiedź Stanisława Szweda – Wiceministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Ponieważ sprawa dotyczy jednej z podstawowych i  powszechnie kontrolowanych przez inspektorów pracy PIP kwestii – warto z tymi dokumentami się zapoznać.

 

Interpelacja nr 9857

do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej

w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki minimalnej

 

Zgłaszający: Tomasz Kostuś

Data wpływu: 02-02-2017

 

Państwowa Inspekcja Pracy (PIP) zapowiada kontrole i kary dla nierzetelnych pracodawców. Do omijania godzinowej stawki minimalnej dochodzi najczęściej w branży ochroniarskiej i budowlanej. Nie każdy pracodawca chce płacić obowiązujące od tego roku co najmniej 13 złotych na godzinę. Dlatego niektórzy z nich obchodzą przepisy każąc pracownikom płacić np. 5-6 złotych na godzinę za wynajem munduru, albo narzędzi.

,,Pozorne działanie w kategoriach opłacania za mundur, za narzędzia, za korzystanie z energii elektrycznej w pomieszczeniu, gdzie się dozoruje. To nie wchodzi w rachunek. I za to będą solidne mandaty” – mówi Główny Inspektor Pracy Roman Giedrojć.

 

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

  1. Czy Ministerstwo dostaje sygnały o problemie nieuczciwych pracodawców, którzy nie wprowadzili obowiązującej minimalnej stawki godzinowej?
  2. Czy Ministerstwo ma pomysł by pracodawcy nie mogli obchodzić wspomnianej minimalnej stawki?
  3. Czy resort posiada dane na temat jaki wpływ miało podniesienie stawki minimalnej na zatrudnienie w sektorach branży ochroniarskiej oraz budowlanej? Jak to wygląda w innych sektorach?
  4. Czy Ministerstwo pracuje aktualnie nad przepisami, które miałyby w jakikolwiek sposób zwiększyć ochronę prawną pracowników?

 

Odpowiedź na interpelację nr 9857

w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki minimalnej

 

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisław Szwed

Warszawa, 01-03-2017

 

W związku z wystąpieniem Pana Marszałka z dnia 10 lutego br., znak: K8INT9857, dotyczącym interpelacji Pana Posła Tomasza Kostusia w sprawie omijania przez pracodawców godzinowej stawki minimalnej, uprzejmie przedstawiam następujące informacje. ……


Zaproszenie.

PTEpan.imagesKomisja Ergonomiczna Oddziału PAN w Krakowie wraz z Oddziałem Krakowskim Polskiego Towarzystwa Ergonomicznego uprzejmie zapraszają do wzięcia udziału w posiedzeniu naukowym, które odbędzie się w dniu 9 marca (czwartek) o godz. 18.00, w budynku PAN w Krakowie, ul. Św. Jana 28, pokój nr 4 (I. p.); z następującym porządkiem dziennym:
Nowoczesne biuro – standard polski na tle zachodnioeuropejskich tendencji – przedstawi dr inż. arch., mgr sztuki Anna Taczalska (Katedra Architektury Miejsc Pracy i Rekreacji, Instytut Projektowania Architektonicznego, Politechnika Krakowska)


Dariusz Mińkowski powołany na stanowisko zastępcy głównego inspektora pracy.

 

Po zasięgnięciu w dniu 7.02.2017r. opinii Rady Ochrony Pracy, Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Marek Kuchciński powołał z dniem 24.02.2017 r. Dariusza Mińkowskiego na stanowisko zastępcy głównego inspektora pracy.

 

 

Dariusz Mińkowski ur. 1 grudnia 1974 r. legitymuje się wyższym wykształceniem prawniczym. W 1998 r. ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego uzyskując tytuł magistra prawa. Od 19 lat pracuje w Państwowej Inspekcji Pracy. Od 1 stycznia 2008 r. do 30 listopada 2013 r. pełnił funkcję zastępcy okręgowego inspektora pracy w Warszawie. Po odwołaniu z tego stanowiska pracował w Okręgowym Inspektoracie Pracy w Warszawie na stanowisku starszego inspektora pracy – specjalisty wykonującego czynności kontrolne głównie w zakładach opieki zdrowotnej oraz innych dużych zakładach. W latach 2009 – 2014 uczestniczył w pracach Komisji Prawnej Głównego Inspektora Pracy. W 2015 r. został powołany w skład Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej działającej przy Głównym Inspektorze Pracy – pełnił m.in. funkcję zastępcy przewodniczącego. 12 maja 2016 r. został powołany przez Głównego Inspektora Pracy na rzecznika dyscyplinarnego w Państwowej Inspekcji Pracy.

 

Zarząd Główny SIPRP składa serdeczne gratulacje.

 

źródło – www.pip.gov.pl , rop.sejm.gov.pl


Podziękowania posłów dla Państwowej Inspekcji Pracy. W Sejmie „Sprawozdanie głównego inspektora pracy z działalności Państwowej Inspekcji Pracy w 2015 roku”.

R.Giedrojć. Źródło-GazetaPrawnaNa 36 posiedzeniu Sejmu RP, w dniu 24 lutego 2017r., w 31 punkcie porządku dziennego posłowie rozpatrzyli „Sprawozdanie głównego inspektora pracy z działalności Państwowej Inspekcji Pracy w 2015 roku” (druk nr 707) wraz ze stanowiskiem Rady Ochrony Pracy oraz ze stanowiskiem Komisji do Spraw Kontroli Państwowej oraz Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 800). Komisje wniosły o przyjęcie ww. sprawozdania i po wysłuchaniu głosów posłów, wobec braku sprzeciwu Sejm sprawozdanie przyjął.

 

Z wielką uwagą wysłuchaliśmy wystąpienia Romana Giedrojcia – głównego inspektora pracy, posła Janusza Śniadka – Przewodniczącego Rady Ochrony Pracy oraz posłanki Ewy Kozaneckiej, która przedstawiła sprawozdanie połączonych Komisji Sejmowych, a także stanowisk przedstawicieli poszczególnych klubów parlamentarnych i kół poselskich.

 

 

Podkreślić należy złożone w toku wystąpień posłów wszystkich chyba opcji wyrazy uznania i podziękowania dla pracowników Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności dla inspektorów pracy, za zaangażowanie i efekty podejmowanych działań.

 

Z niejaką satysfakcją odnotować należy, że w toku wystąpień zarówno głównego inspektora pracy jak i posłów pojawiły się spostrzeżenia  i wnioski dotyczące m.in. odbiurokratyzowania pracy inspektorów pracy i uczynienia naszej działalności bardziej skuteczną – w znacznej części odpowiadające postulatom formułowanym od wielu lat przez nasze Stowarzyszenie.

 

expose-cloudGłówny Inspektor Pracy odniósł się także do szeregu pytań zadawanych w trakcie debaty  przez posłów. Między innymi zadeklarował,  że  w 2017 r. wynagrodzenia pracowników PIP wzrosną w podobnym stopniu jak w roku poprzednim, oprogramowanie SEOD dostosowane będzie do potrzeb inspektorów pracy, oraz że zostanie przeprowadzony konkurs otwarty na stanowisko Okręgowego Inspektora Pracy (w Katowicach). Pojawiły się oczywiście także „żelazne” kwestie każdej dyskusji jak: zmiana podporządkowania PIP, możliwość wydawania decyzji przez inspektorów pracy w kwestii istnienia stosunku pracy czy skomplikowane relacje międzyludzkie w niektórych jednostkach organizacyjnych inspekcji. …….


Bardzo ważne! Konsultacje społeczne projektu ustawy „Prawo przedsiębiorców”.

konsultacje społeczne

Informujemy, iż stosownie do § 36 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów, w ramach konsultacji publicznych, Pan Mariusz Haładyj – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rozwoju i Finansów przekazał do Stowarzyszenia Inspektorów Pracy Rzeczypospolitej Polskiej m.in. projekt ustawy – Prawo Przedsiębiorców (nr UD195 w wykazie prac RM) – w celu wyrażenia opinii.

 

Ustawa ta zastąpić ma budzącą wiele kontrowersji co do zakresu jej stosowania w działalności kontrolnej PIP ustawę o swobodzie działalności gospodarczej. Nadmieniamy, że w ramach uzgodnień międzyresortowych projekt ten trafił także do Głównego Inspektora Pracy – celem wyrażenia opinii.

 

uwaga ważnePo wstępnej analizie projektu niepokoić może to, że brak w nim wyłączenia stosowania rozdziału V tej ustawy w odniesieniu do kontroli realizowanych przez inspektorów pracy, czy choćby wyłączeń wynikających z postanowień art. 12 i 16 ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską Konwencji Nr 81 MOP,  mającej na podstawie art. 91, w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji RP – pierwszeństwo w stosowaniu przed przepisami ustaw krajowych. Przypomnijmy, że o stosowaniu postanowień tej Konwencji do wszystkich kontroli realizowanych przez PIP rozstrzygnął  NSA w wyroku z dnia 26.02.2015 r,  sygn. II GSK 10/14.

 

Nadmieniamy, że zwróciliśmy się do Głównego Inspektora Pracy z prośbą o przekazanie Stowarzyszeniu uwag GIP jakie  zostaną zaprezentowane w odniesieniu do tego projektu w ramach uzgodnień międzyresortowych. …..


Warto znać. Nowy przewodnik Komisji Europejskiej w obszarze BHP dla każdego przedsiębiorcy i nie tylko.

BlobServletNie samym chlebem żyje człowiek. W gąszczu faktycznych i pozornych zmian, przeróżnych kadrowych karuzeli i medialnych doniesień,  warto od czasu do czasu rozglądnąć się dookoła i stwierdzić, że w dziedzinie ochrony zdrowia i życia człowieka w środowisku pracy   (a przypomnieć wypada, iż generalnie inspekcje pracy w Europie tym się zajmują) świat idzie nieustannie do przodu, i dużo się w tym obszarze dzieje. Kto nie idzie do przodu ten niestety się cofa. Jest to wiadomość niewątpliwie bardzo optymistyczna.

 

Podobnie optymistyczną  wiadomością jest to, iż poprzez stronę internetową SIPRP mamy zaszczyt jako pierwsi udostępnić P.T. polskiej publiczności wydany przed dwoma miesiącami przewodnik Komisji Europejskiej „Health and safety at work is everybody’s business. Practical guidance for employers”.

 

MarianeThyssenJest to publikacja bardzo ciekawa i niewątpliwie użyteczna. Wskazuje też na europejskie trendy w ochronie pracy, którym – czy się to komuś podoba czy nie – również podlegamy. Wstępem  publikację tę opatrzyła Marianne Thyssen – Komisarz KE odpowiedzialna  za zatrudnienie, sprawy społeczne, umiejętności i mobilność pracowników. I poniżej ten wstęp in extenso przytaczamy, zachęcając do lektury całości, stosowania w praktyce oraz przekazywania publikacji wszystkim innym zainteresowanym osobom. Dostępna jest ona w domenie publicznej Komisji Europejskiej. ……